نام این زن نیکو نظری است. او تنها ۲۷ سال داشت که به دست عمو و برادر و با همدستی اعضای خانواده خود در کوهدشت لرستان به قتل رسید. جرمش این بود که میخواست زندگی کند.
نیکو نظری خود قربانی کودک همسری بود و پس از آنکه در کلاس پنجم دبستان مادرش را از دست داد، مجبور به ازدواج با یکی از بستگان خود شد. ازدواجی که به جدایی انجامید.
او که ازدواج دوم کرده بود و در تهران زندگی میکرد، زندگیاش با همسر دومش نیز به شکست انجامید. در شرایطی که همسرش او را از خانه بیرون کرده بود، او در شرایط استیصال از پدر خود خواست که به خانه بازگردد. اما پدرش مخالفت کرد و گفت باید در خانه شوهر دومت بمانی و حق آمدن به خانه را نداری.
در نهایت این زن ۲۷ ساله، در نهایت استیصال چند روزی را در مسافرخانه گذراند تا اینکه خانوادهاش با نقشهای شوم با ماشین به تهران آمدند و او را به کوهدشت بازگردانند.
تمام طول راه او را کتک زدند به شکلی که آثار کبودی و حتی کنده شدن تکهای از پوست سرش بر روی جسد بیجانش مشهود بود.
در خانه به اصرار عمو (نوری نظری) و همدستی برادرش میثم و پسرعمویش که به شدت او را ضرب و شتم کرده بود، به او سم خوراندند.
او توانست قبل از آنکه سم کامل اثر کند با پلیس تماس بگیرد، پلیس آمد و او را به بیمارستان بردند اما با وجود انتقال به بیمارستان جانش را از دست داد.
پلیس تنها سوالی که کرد این بود که آیا کسی شکایتی میخواهد درباره قتل این زن ثبت کند؟ همه همدست بودند و کسی شکایتی نداشت و کسانی هم که همدست نبودند از ترس انتقام، از ثبت شکایت خودداری کردند و پروندهای تشکیل نشد!
به همین سادگی یک زن را کشتند و دفن کردند.
زنکشی و خشونت علیه زنان آن چیزیست که ریشهاش در فرهنگ پوسیده، مردسالاری، غیرت، تعصب و ناموسپرستی اسلامی ست. همان چیزهایی که چندین دهه است از تریبونهای رسمی جمهوری اسلامی تبلیغ و ترویج میشود.
نمیگذاریم اسم این زن و داستان زندگی او و زنانی مثل او زیر خاک سیاه غیرت و تعصب قاتلان، دفن شود.
تصویر این زن و داستانش باید مقابل چشمانمان باشد. مقابل چشمان دنیا باشد. قاتلان باید شناخته و رسوا شوند. در جایی که قانون و حکومت همدست جنایتکاران است ما صدای زنان قربانی باشیم.
تا آن روزی که هیچ زنی به خاطر طلب کردن حق خود و سهم خود از زندگی، به دست قاتلان همخون خود کشته نشود.
پسر پاک سرزمینم ایران
سعید بهشتی متین (مهرپاد)
