آقای خامنه ای قطعاً این روزها را به یاد داری
!آری
یادش بخیر، جوان بودی، البته که خام نبودی و بالاخره از هر دوستی چیزی به یادگار یاد گرفته بودی.
یادت هست چقدر با تواضع بودی
قبول نمیکردی که رهبر باشی
به قول خودت باید خون گریست به حال مملکتی که شما رهبرش باشی،
و چقدر عجیب است کار این دنیا،
همان مردم و بچههای آن مردم و بچههای بچههای آن مردم دیگر شما را نمیخواهند
و عجیب است که کجا رفت آن همه تواضع و فروتنی، کجاست آن قبول نکردن مسئولیت خطیر رهبری،
به راستی چه شد؟؟؟
یعنی سوالم این است، آقای خامنهای شما چطور در طول این سالها این همه تغییر داشتی؟؟؟
کاری به ایدئولوژی شما و حزب شما ندارم که با حکومت و دولت قبل چه رفتاری کرد و کاری ندارم درست بود یا غلط،
اما یک چیز را خوب درک کردم،
مردم گاهی خودشان میتوانند مزدورترین دیکتاتورها را در دل خودشان پرورش دهند.
و چقدر این چرخه تکرار تاریخ برایم عجیب و در عین حال غمانگیز است.
دوست دارم بیدار شویم، همگی با هم، مثل زمانی که یک سطل پر از آب به روی همگی مان ریخته شود تا از این خواب غفلت انسانیت و خواب دیکتاتور پروری بیدار شویم.
گاهی انتخاب خوبی میکنیم، گاهی به خوبی به یک اتحاد جمعی و ملی میرسیم اما چرا افراط دست از سرمان بر نمیدارد، چرا انسان ها را بزرگتر و والا تر از منافع جمعی میبینیم.
روزی وریا غفوری رو بخاطر اینکه از طرفداران زن حمایت کرده تا مقام خدایی بالا میبریم و امروز که همگی ما در شوک و غم از دست دادن جوانان کشور هستیم میبینیم که وریا غفوری گویا فارغ از هر چیز با یک گل مردود چنان رقص و پایکوبی میکند که گویی در ایران هیچ خبری نیست، و حالا مردمی خشمگین هستیم که میخواهیم دیگر سر به تن وریا غفوری ها نباشد.
اما مردم عزیزم
یکبار برای همیشه
بیایید تمرین کنیم، تکرار کنیم و یاد بگیریم
که هیچ کس را بزرگ نکنیم، از هیچ کس بت نسازیم
ارزشمند خودمان هستیم، تک به تک مان، ارزشمند اتحاد خودمان است حتی با وجود اختلاف نظرهایی کوچک.
پس حالا که به این اتحاد زیبا رسیدیم
حالا توانستیم به جهانیان و خامنهای ثابت کنیم که دیگر این دولت و این پرچم برای ما نیست، فقط ایران را بزرگ کنیم، فرهنگ مان را به جهانیان نشان بدهیم و بگوییم که ما طرفدارن حقوق انسانی هستیم بگوییم ما از نوادگان کسی هستیم که اولین منشور حقوق بشری را تدوین کرد تا جهان بداند این رژیم مزدور و خامنهای ضحاک نه با ما نسبتی دارد و نه یک ایرانی است.
بیایید کسی را بیش از حد بزرگ نکنیم.
پسر سرزمین پاک ایران
سعید بهشتی متین(مهرپاد)
